κε

κε, also κεν, Ep., Lesb., Cypr. (Inscr.Cypr. 135.10 H., al.), Thess. (IG 9(2).517.13, al. (Larissa)); always enclitic,

• = ἄν and κᾱ (qq.v.); οὐκ ἄν . . ἀλλά κεν Il. 13.290; οὐκ ἄν . . οὐδέ κε 19.272, al.; both coupled, ἄν κεν 11.187, Od. 5.361, Parm. 8.19, etc.; [ὄσσα] κε θέλῃ Sapph. Supp. 1.3; τί κεν ποείην; Ead. Oxy. 1787 Fr. 1 + 2.16; κεν ἄν dub. in IGRom. 4.1302.51 (Cyme); εἴ κʼ ἄν (more prob. εἰκ ἄν) IG 5(2).6 (Tegea, iv B.C.); κε repeated, Od. 4.733.

κε, (ν) = ἄν.

• 1 in principal clauses.
• • a c. aor. ind. ἤτοι καὶ τεά κεν ἀκλεὴς τιμὰ κατεφυλλορόησεν ποδῶν, εἰ μὴ στάσις σʼ ἄμερσε πάτρας O. 12.13 ἰατῆρά τοί κέν μιν πίθον παρασχεῖν P. 3.65 καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον P. 3.68 κείνῳ φάος ἐξικόμαν κε P. 3.76 τετράτων παίδων κʼ ἐπιγεινομένων αἷμά οἱ κείναν λάβε P. 4.47 θαμά κε, τῷδε μέλει κλιθείς, ὕμνον κελάδησε καλλίνικον N. 4.15 οὔ κεν ὅπλων χολωθεὶς ὁ καρτερὸς Αἴας ἔπαξε διὰ φρενῶν λευρὸν ξίφος N. 7.25 πρὸ πόνων δέ κε μεγάλων Δαρδανίαν ἔπραθεν Pae. 6.90 Χρομίῳ κεν ὑπασπίζων ἔκρινας N. 9.34
  • b c. impf. ind. ἤθελον Χίρωνά κε Φιλλυρίδαν, εἰ χρεὼν κοινὸν εὔξασθαι ἔπος, ζώειν I would wish P. 3.1
  • c c. opt. aor., pres. τά κέ τις ἀνώνυμον γῆρας ἕψοι μάταν; O. 1.82 τίνα κεν φύγοι ὕμνον κεῖνος ἀνήρ; O. 6.6 ἐνέποι κεν Καλλιμάχῳ λιπαρὸν κόσμον Ὀλυμπίᾳ O. 8.82 θάξαις δέ κε (byz.: καί codd.) O. 10.20 ἦ κεν ἀμνάσειεν P. 1.47 σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνὴρ τράποι P. 1.69 καί κε μυθήσαιθʼ P. 4.298 ναυσὶ δʼ οὔτε πεζὸς ἰών <κεν> εὕροις ὁδόν (supp. Hermann: om. codd.) P. 10.29 τῶν δʼ ἕκαστος ὀρούει, τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός P. 10.62 ἀπειρομάχας ἐών κε φανείη λόγον ὁ μὴ συνιείς N. 4.30 οἶον αἰνέων κε Μελησίαν ἔριδα στρέφοι N. 4.93 δελφῖνι καὶ τάχος διʼ ἅλμας ἶσόν κʼ εἴποιμι Μελησίαν (Wil., Schr.: κεν τάχος διʼ ἅλμας ἴσον εἴποιμι codd.) N. 6.64 φαῖμέν κε γείτονʼ ἔμμεναι N. 7.87 ἐν τίν κʼ ἐθέλοι N. 7.90 ἀξιωθείην κεν, ἐὼν Θρασύλου Ἀντία τε σύγγονος, Ἄργει μὴ κρύπτειν φάος ὀμμάτων N. 10.39 “ἥμισυ μέν κε πνέοις γαίας ὑπένερθεν ἐών” N. 10.87 καὶ νῦν ἐν Ἄρει μαρτυρήσαι κεν πόλις Αἴαντος ὀρθωθεῖσα ναύταις I. 5.48 φαίης κέ νιν ἄνδρʼ ἐν ἀεθληταῖσιν ἔμμεν Ναξίαν ἀκόναν I. 6.72 “λύοι κεν χαλινὸν ὑφʼ ἥρωι παρθενίας” I. 8.45 “λίαν μοι [δέο]ς ἔμπεδον εἴη κεν Pae. 4.50 ἐν ξυνῷ κεν εἴη συμπόταισίν τε γλυκερὸν κέντρον fr. 124. 2.
• 2 in subordinate constructions.
• • a c. inf. [
  • • α representing original Homeric fut. + κε, cf. Goodwin, M & T, § 208, K-G, 1. 241. εἰ δὲ μὴ ταχὺ λίποι, ἕτι γλυκυτέραν κεν ἔλπομαι κλείξειν (v. l. κλείζειν: κεν om. codd. nonnulli: τε coni. Schr.) O. 1.109]
    • β representing opt. + κε. εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι, ἐλπίδʼ ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν P. 3.111 [ <κε> λαθέμεν (coni. Turyn.) O. 1.64] cf. α. supra.
    • γ representing impf. + κε, iterative. φαντί γε μὰν οὕτω κʼ ἀνδρὶ παρμονίμαν θάλλοισαν εὐδαιμονίαν τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι (Wil.: κεν codd.) P. 7.20
  • b in rel. clause.
  • • α c. subj. “γένος, οἵ κεν τέκωνται φῶτα” P. 4.51
    • β c. opt. ῥῆμα δʼ ἐργμάτων χρονιώτερον βιοτεύει, ὅ τι κε σὺν Χαρίτων τύχᾳ γλῶσσα φρενὸς ἐξέλοι βαθείας N. 4.7
  • c dub. [εἰ γάρ τις ἐξερείψαι κεν (codd.: ἐξερείψειεν coni. Thiersch: ἐξερείψῃ μὲν Hermann) P. 4.264]
  • d frag. ]μενος οὔ κεν ἐς ἀπλακ[ Pae. 18.6