αὐτοδάϊκτος
αὐτοδάϊκτος, self-slain
αὐτο-δάϊκτος [ᾰ], ον,
- self-slain, AP 9.293 (Phil.), Opp. H. 2.349; mutually slain, A. Th. 735 (lyr.).
muerto por sí mismo del fratricida, A.Th.735,
δέμας
Μενοικεύς
• de la murena, Opp.H.2.349.
αὐτο·δάϊκτος, ος, ον, qui se déchire lui-même, Eschl. Sept. 735 ; qui se tue, Anth. 9, 293.
Étym. αὐ. δαΐζω.
αὐτοδάϊκτος, von sich selbst gemordet, Aesch. Spt. 717 u. Sp., z.B. Opp. H. 2.349.
αὐτοδάϊκτος
δαίζω
- self-slain or mutually slain, Aesch.