αὐτοδέσποτος
αὐτοδέσποτος, at one’s own will, free
αὐτο-δέσποτος, ον,
- at oneʼs own will, free, Hierocl. Prov. ap. Phot. Bibl. p.172 B.; absolute master, παθῶν LXX 4 Ma. 1.1.
1 que tiene voluntad libre e independiente
βούλησις
• subst. τὸ αὐ. libre albedrío
τὸ ἐφ' ἡμῖν καὶ αὐτοδέσποτον
2 dueño absoluto
αὐ. ἐστιν τῶν παθῶν ὁ λογισμός
• subst. τὸ αὐ. poder absoluto
τὸ αὐτοδέσποτον καὶ βασιλικόν
3 adv. libremente
αὐ. αἱρεῖσθαι τὰ ἀρέσκοντα
αὐτο·δέσποτος, ος, ον :
1 qui est son propre maître, indépendant, Hiérocl. de Provid. 172 Bekker ||
2 maître absolu de, gén. Jos. Macc. 2, 13.
Étym. αὐ. δεσπότης.
αὐτοδέσποτος, ὁ, Selbstherrscher, Jos.