αὐτομάθεια
αὐτομάθεια, self-teaching
αὐτο-μάθεια [μᾰ], ἡ,
- self-teaching or learning, Plu. Sollert. 2.973e:—also αὐτο-μᾰθία, Aristid. Quint. 2.9.
instrucción adquirida como autodidacta Plu.2.973e, Aristid.Quint.68.15.
αὐτομάθεια, ας (ἡ) [μᾰ] instruction qu’on acquiert par soi-même, Plut. M. 973e.
Étym. αὐτομαθής.
αὐτομάθεια, ἡ, das Selbstlernen, ohne Unterricht, Plut. Sol. an. 19.