βριθύς
βριθύς, weighty, heavy
Could not find βριθύτερον in Logeion dictionaries.
βριθύτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of βριθύς
βρῑθύς, εῖα, ύ,
- heavy, ἔγχος Il. 5.746, etc.; once in Trag., βριθύτερος A. Ag. 200 (lyr.), cf. Id. Eleg. 5, Q.S. 3.540 (Comp.).
1 pesado
ἔγχος
ὁπλιτοπάλας
ῥόπαλον
λίθος
δέμας
2 fig. triste, amargo
χείματος ... μῆχαρ βριθύτερον
βριθύς, εῖα, ύ [ῑ] lourd, pesant, Il. 5, 746, etc. ||
Cp. βριθύτερος, Eschl. Ag. 200.
Étym. cf. βρίθω.
βριθύς, [ῑ], εῖα, ύ, schwer, wuchtvoll, Hom. sechsmal, als Epitheton von ἔγχος, in der Form βριθύ, Versanfang, neben μέγα στιβαρόν, ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν Il. 5.746, 8.390, 16.141, 802, 19.388, Od. 1.100. – Kompar. βριθύτερος Aesch. Ag. 200.
βριθύς
-ύ
[cf. βαρύς and βρί̄θω.]
Heavy, weighty: ἔγχος Il. 5.746 = Il. 8.390, Il. 16.141 = Il. 19.388, Il. 16.802: Od. 1.100.
βριθύς , εῖα, ύ: heavy, ponderous.
βριθύς
Cf. βριαρός.
- weighty, heavy, Il, Irreg. comp. βριθύτερος, Aesch.