γιγαντολέτης Save Bailly 2024 Grieks Nederlands γιγαντ·ολέτης, ου (ὁ) [ῐ] destructeur des Géants (Zeus, Luc. Philopatr. 4 ; Bacchus, Anth. 9, 524 ; Apollon, ibid. 525). Étym. γίγας, ὀλε- d’ὄλλυμι. γιγαντολέτης -ου, ὁ [γίγας, ὄλλυμι] doder van de Giganten (Zeus).