γνωτοφόντις
asesina de su hermano
τὴν γνωτοφόντιν καὶ τέκνων ἀλάστορα
epít. de Medea
γνωτο·φόντις, ιδος [ῐδ] adj. f. c. le préc. Lyc. 1318.
γνωτοφόντις, ιδος, ἡ, Brudermörderin, Lycophr. 1318.
asesina de su hermano
τὴν γνωτοφόντιν καὶ τέκνων ἀλάστορα
epít. de Medea