δεινοπαθέω
δεινοπαθέω, to complain loudly of sufferings
Could not find δεινοπαθῶν in Logeion dictionaries.
δεινοπαθῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of δεινοπαθέω
- complain loudly of sufferings, D. 40.53, Teles p. 58 H., Plb. 12.16.9, Luc. Syr.D. 24; ἐπί τινι D.S. 19.75, Plu. Ad. princ. ind. 2.781a.
quejarse con vehemencia acompañado de cuasi sinón.
σχετλιάζων καὶ δεινοπαθῶν
οὐκ ἔκλαιε καὶ ἐδεινοπάθει
παρὼν καὶ δεινοπαθῶν
πρὸς μηδὲν ἀγανακτικῶς διατιθέμενον μηδὲ δεινοπαθοῦντα
ἐδεινοπάθει καὶ ὠδύρετο
• gener.
τοῦ δὲ νεανίσκου δεινοπαθοῦντος
κάρτα δὲ δεινοπαθέων
μᾶλλον ... ἐδεινοπάθει
• c. ἐπί y dat. quejarse mucho por
ἐπὶ τῷ Κλείτου φόνῳ δεινοπαθοῦντα ... Ἀλέξανδρον
a Alejandro que se quejaba mucho por la muerte de Clitoἐπ' αὐτόν
οἱ δὲ ... πρεσβύτεροι δεινοπαθοῦντες ἐπὶ τῷ τὸν ... ἀδελφὸν ... μετέχειν τῆς ἀρχιερωσύνης
ὁ δὲ ἐπὶ τούτῳ δεινοπαθήσας
- to complain loudly of sufferings, Dem.