Logeion | δελεάζω

δελε-άζω, (δέλεαρ)

entice or catch by a bait, τὴν γραῦν δ. λεπαστῇ Antiph. 45, cf. Hdn. 2.15.3; δ. τινὰς ἐπὶ πλεονεξίαν Onos. 6.10:— Pass., γαστρὶ δελεάζεσθαι X. Mem. 2.1.4, cf. Isoc. 8.34, Epicur. Sent. Vat. 16, Phld. Lib. p.14 O.; ῥᾳστώνῃ καὶ σχολῇ D. 18.45; ὑπὸ χρημάτων, ὑπὸ τῆς ἡδονῆς, Luc. Apol. 9, Jul. Or. 6.185a.
- II c. acc. cogn., νῶτον ὑὸς περὶ ἄγκιστρον δ. put it on the hook as a bait, Hdt. 2.70; but δ. ἄγκιστρον ἰσχάδι bait it with a fig, Luc. Pisc. 47; δ. ἄγκιστρον ἐπʼ ἄλλους to catch others. ib. 48.

I

1 colocar como cebo c. ac. νῶτον ὑὸς ... περὶ ἄγκιστρον Hdt.2.70.

2 proveer de cebo, cebar τὸ ἄγκιστρον ἰσχάδι el anzuelo con un higo Luc.Pisc.47

• echar el cebo ἐπ' ἄλλους Luc.Pisc.48

• tb. en v. pas., de un molusco δελεάζεται τοῖς σαπροῖς Arist.HA 535^a8.

II fig. atraer, seducir, inducir c. ac. de pers. y dat. instrum. με νῦν δέκα ταλάντοισιν Hp.Ep.16, γραῦν ... λεπαστῇ Antiph.47, τοὺς ἀνθρώπους τῇ πραΰτητι τῆς ὄψεως Aesop.178, τιμῇ ... τὸν ἄνθρωπον Hdn.2.15.3, δελεάζοντες καὶ λυμαινόμενοι τὰ πλήθη κατὰ πάντα τρόπον Plb.6.9.6, (τὸ νήπιον) τῇ ποικιλίᾳ δ. τῶν προσφερομένων Sor.2.48.6

• c. ac. ψυχάς 2Ep.Petr.2.14, τὴν διάνοιαν Aristid.Quint.55.19, ἀνθρώπους Plot.4.4.44, τοὺς ἀνδραποδώδεις Plu.2.210c, νέας ἐλεεινάς Iust.Nou.14 praef.

• sólo c. dat. instrum. δώροις Longus 3.15.2, ἡδονῇ M.Ant.2.12

• tb. en v. pas., de una hetera τοὺς δελεασθέντας πτωχοτάτους ἐποίει AP 10.50 (Pall.).

δελεάζω (ao. ἐδελέασα)

1 garnir d’une amorce, amorcer : τὸ ἄγκιστρόν τινι, Luc. Pisc. 47, l’hameçon avec qqe appât ; δ. τι περὶ ἄγκιστρον, Hdt. 2, 70, attacher qqe amorce autour de l’hameçon ; δ. ἄγκιστρον ἐπί τινα, Luc. Pisc. 48, amorcer l’hameçon pour prendre (qqe poisson) ; τόπον, Geop. 20, 35, appâter un lieu, un piège, etc. ||

2 p. suite, prendre ou chercher à prendre avec une amorce, amorcer, fig. chercher à séduire : τινά, Isocr. 166a, qqn ; τινί, Xén. Mem. 2, 1, 4 ; Dém. 241, 2 ; ou διά τινος, Plut. M. 669a, au moyen de qqe appât ; τινά τινι, Hdn 2, 15, 4, qqn par l’appât de qqe ch.

Étym. δέλεαρ.

δελεάζω [δέλεαρ] aor. ἐδελέασα, pass. ἐδελεάσθην
1. vangen met een lokaas; overdr. verleiden.
2. als lokaas aan een haak hangen; met acc. en περί + acc.: νῶτον ὑὸς δ. περὶ ἄγκιστρον de rug van een zwijn als lokaas aan een haak hangen Hdt. 2.70.1; van ... voorzien als lokaas, met acc. en dat.: δ. τὸ ἄγκιστρον ἰσχάδι de haak van een vijg voorzien als lokaas Luc. 28.47.

δελεάζω, mit Köder versehen, νῶτον ὑὸς περὶ ἄγκιστρον δελεάζειν, als Lockspeise an einer Angel befestigen, Her. 2.70 ; τὸ ἄγκιστρον ἰσχάδι, mit einer Feige als Köder versehen, Luc. Pisc. 47 ; ἐπί τινα ibd. 48, als Lockspeise gegen ihn gebrauchen ; – τινά, anködern, anlocken, Isocr. 8.34 ; übertr., betrügen, berücken, fangen, Pol. 6.9.6 u. a.Sp.; pass., ῥαστώνῃ καὶ σχολῇ δελεάζεσθαι Dem. 18.45 ; χάριτι Pol. 38.3.11 ; γαστρί Xen. Mem. 2.1.4. – Med., an sich locken, Aesop. fab. 195.

Number of occurrences in NT: 3
Strong 1185

* δελεάζω (< δέλεαρ, a bait),

to allure by a bait: metaph., to allure, entice: c. acc, II Pe 2:14, 18; pass., Ja 1:14.†

δελεάζω δέλεαρ

- Ito entice or catch by a bait: — Pass., Xen., Dem.
- IIc. acc. cogn., νῶτον ὑὸς περὶ ἄγκιστρον δ. to put it on the hook as a bait, Hdt.

Menu

Word wheel

δελεάζω

Saved

Recent