διακείρω
διακείρω, to cut through; cut, shave off completely
Could not find διακεκαρμένῳ in Logeion dictionaries.
διακεκαρμένῳ perfect middle-passive participle masculine dative singular, perfect middle-passive participle neuter dative singular of διακείρω
- cut through, τένοντας A.R. 1.430; νεῦρα D.H. 14.10: metaph., μή τις . . πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος make it null, frustrate it, Il. 8.8:—Pass., σκευάρια διακεκαρμένος shorn of his trappings, Ar. V. 1313.
I concr.
1 despojar en v. pas.
τὰ σκευάρια διακεκαρμένος
2 cortar de un tajo, desgarrar
τένοντας
νεῦρα
νῶτα βοείης
φλέβας
στῖφος
στεφάνην διέκερσεν ἀμφιβόλων ὀρέων
τὴν «τιθηνοκόμον καὶ κουροτρόφον» τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν
• destrozar
τάφον
II fig. frustrar, anular
μήτε τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος
[δια- 10.]
Aor. infin. διακέρσαι.
To thwart, frustrate: ἐμὸν ἔπος Il. 8.8.
- to cut in pieces: metaph., διακέρσαι ἐμὸν ἔπος to make it null, frustrate it, Il.:—Pass., σκευάρια διακεκαρμένος shorn of his trappings, Ar.