διακορέω
διακορέω, deflower (cause to lose virginity)
Could not find διακορήσας in Logeion dictionaries.
διακορήσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of διακορέω
διακορ-έω, = foreg., Luc. Tox. 25:—Pass., Ael. NA 11.16.
desvirgar, desflorar
με διεκόρησεν οὖσαν ἑπτέτιν
• en v. med. mismo sent. Lex.Vind.s.u.
δια·κορέω-ῶ, c. le préc. Luc. D. mar. 13, 1 ; El. N.A. 11, 16.
διακορέω, entjungfern, Luc. D.Mar. 13.1 ; διεκόρησας τὴν παῖδα Ael. H.N. 11.16.