διακώλυσις
διακώλυσις, a hindering
Could not find διακωλύσει in Logeion dictionaries.
διακωλύσει Noun: feminine nominative dual, Noun: feminine vocative dual, Noun: feminine accusative dual, Noun: feminine dative singular of διακώλυσις
διακωλύσει Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: future middle indicative 2nd singular, Verb: future active indicative 3rd singular of διακωλύω
διακώλ-ῡσις, εως, ἡ,
- hindering, preventing, αἱ τῶν ἀναιρέσεων δ. Pl. R. 469e; ἀπὸ προαιρέσεων Arist. Rh.Al. 1421b22.
oposición, impedimento
τῶν ἀναιρέσεων
λόγων ἢ πράξεων
διακώλυσις, εως (ἡ) [ῡ] action d’empêcher, Plat. Rsp. 469e, Ep. 316b; Arstt. Rhet. Al. 2, 3.
Étym. διακωλύω.
διακώλυσις, [ῡ], ἡ, Verhinderung, Plat. Rep. V.469e ; – Sp.
διακώλυσις
διακώλῡσις, εως
from διακωλύω
- a hindering, Plat.