διακώλυσις
διακώλυσις, a hindering
Could not find διακωλύσεις in Logeion dictionaries.
διακωλύσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of διακώλυσις
διακωλύσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of διακωλύω
διακώλ-ῡσις, εως, ἡ,
- hindering, preventing, αἱ τῶν ἀναιρέσεων δ. Pl. R. 469e; ἀπὸ προαιρέσεων Arist. Rh.Al. 1421b22.
oposición, impedimento
τῶν ἀναιρέσεων
λόγων ἢ πράξεων
διακώλυσις, εως (ἡ) [ῡ] action d’empêcher, Plat. Rsp. 469e, Ep. 316b; Arstt. Rhet. Al. 2, 3.
Étym. διακωλύω.
διακώλυσις, [ῡ], ἡ, Verhinderung, Plat. Rep. V.469e ; – Sp.
διακώλυσις
διακώλῡσις, εως
from διακωλύω
- a hindering, Plat.