διαμελεϊστί
διαμελεϊστί, limb by limb, limb-meal
adv. en pedazos, en trozos
μυρίας δ. τμηθείσας
millares (de doncellas) cortadas en pedazosδ. δαΐζειν ἐννέα μοίρας
δια·μελεϊστί, leç. incorr. p. διὰ μελεϊστί.
Étym. v. μελεϊστί.
διαμελεϊστί, gliedweise, Glied für Glied, Homer zweimal : Od. 9.291 τοὺς δὲ διαμελεϊστὶ ταμὼν ὁπλίσσατο δόρπον ; 18.339 ἦ τάχα Τηλεμάχῳ ἐρέω, κύον, οἷʼ ἀγορεύεις, κεῖσʼ ἐλθών, ἵνα σʼ αὖθι διαμελεϊστὶ τάμῃσιν ; das α in der Arsis lang ; Bekker schreibt wohl richtiger getrennt διὰ μελεϊστὶ ταμών, διὰ μελεϊστὶ τάμῃσιν, so daß das διά zu ταμεῖν gehört ; Il. 24.409 ἦέ μιν ἤδη ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς. Vgl. die Scholl. zu allen drei Stellen. Sp. haben ein Verbum διαμελίζειν, zerstückeln.
διαμελεϊστί : see μελεϊστί.
διαμελεϊστί
adverb
- limb by limb, limb-meal, Od.