διαμισέω
διαμισέω, to hate bitterly
Could not find διαμεμισηκότες in Logeion dictionaries.
διαμεμισηκότες perfect active participle masculine nominative plural, perfect active participle masculine vocative plural of διαμισέω
διαμῑσέω,
- hate bitterly, Arist. Pol. 1274a34, Ph. 1.396, J. BJ 4.5.4, Plu. Tim. 35 (Pass.), Ant.Lib. 12.2 (Pass.).
odiar
τὸν ἔρωτα τὸν τῆς μητρός
τὸ αὐστηρὸν καὶ περίσεμνον
τὸ φονεύειν ἀνέδην
νῆσος ... διαμεμισημένη ὑπὸ τῶν οἰκητόρων
δια·μισέω-ῶ [μῑ] avoir une haine profonde, Arstt. Pol. 2, 12, 8 ; Plut. Tim. 35.
διαμισέω, [ῑ], von Grund aus hassen, Arist. Polit. 2.12 ; Plut. Timol. 85 u. a.Sp.
διαμισέω
fut. ήσω
- to hate bitterly, Arist., Plut.