διαμισέω
διαμισέω, to hate bitterly
Could not find διαμισουμένῳ in Logeion dictionaries.
διαμισουμένῳ present middle-passive participle masculine dative singular, present middle-passive participle neuter dative singular of διαμισέω
διαμῑσέω,
- hate bitterly, Arist. Pol. 1274a34, Ph. 1.396, J. BJ 4.5.4, Plu. Tim. 35 (Pass.), Ant.Lib. 12.2 (Pass.).
odiar
τὸν ἔρωτα τὸν τῆς μητρός
τὸ αὐστηρὸν καὶ περίσεμνον
τὸ φονεύειν ἀνέδην
νῆσος ... διαμεμισημένη ὑπὸ τῶν οἰκητόρων
δια·μισέω-ῶ [μῑ] avoir une haine profonde, Arstt. Pol. 2, 12, 8 ; Plut. Tim. 35.
διαμισέω, [ῑ], von Grund aus hassen, Arist. Polit. 2.12 ; Plut. Timol. 85 u. a.Sp.
διαμισέω
fut. ήσω
- to hate bitterly, Arist., Plut.