διαμονομαχέω
διαμονομαχέω, fight a single combat
διαμονομᾰχέω,
- fight a single combat, πρὸς ἀδελφούς Plu. Frat. 2.482c, cf. Hld. 7.16.
batirse en duelo
ὑπὲρ οἰκοπέδου ... πρὸς ἀδελφούς
δια·μονομαχέω-ῶ [μᾰ] lutter en combat singulier : πρός τινα, Plut. M. 482c ; τινι, Hld. 7, 16, contre qqn.
διαμονομαχέω, einen Zweikampf haben ; πρός τινα ὑπέρ τινος, Plut. frat.am. 8 ; τινί, Heliod. 7.16.