διαντλέω
διαντλέω, to drain out, exhaust
Could not find διαντλήσας in Logeion dictionaries.
διαντλήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of διαντλέω
- drain, exhaust: only metaph., drink to the dregs, endure to the end, νοῦσον Pi. P. 4.293; πόνους E. Andr. 1217 (lyr.); οἰκουρίας Id. HF 1373; βίου χρόνον Ph. 1.161; ὕθλους καὶ λήρους Luc. Pseudol. 25: abs., Heraclit. Incred. 21:—Pass., πόλεμος διηντλήθη Pl. Mx. 241e, cf. Lib. Or. 59.94.
soportar hasta el final
οὐλομέναν νοῦσον
πόνους
μακρὰς ... οἰκουρίας
τοῦ βίου χρόνον
ὕθλους καὶ λήρους
γῆρας
τὸ ζῆν ὧδε
τῇ πόλει διηντλήθη ὁ πόλεμος
• abs.
ἐκ μακρᾶς ἀποδημίας καὶ ἐπικινδύνου δια<ν>τλήσας ἐσώθη
παῖδες ... πρὸς ἀλλοτρίας θύρας κεχηνότες διήντλησαν τοσούτους ἐνιαυτούς
- 1drain to the bottom met., see the end of εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ οἶκον ἰδεῖν P. 4.293
- to drain out, exhaust: metaph., like Lat. exhaurire, to drink even to the dregs, endure to the end, Eur.