διαπρεπής
διαπρεπής, eminent, distinguished, illustrious
Could not find διαπρεπεῖ in Logeion dictionaries.
διαπρεπεῖ masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of διαπρεπής
- distinguished, νᾶσος Pi. I. 5(4).44; ἀρετή Th. 2.34; ἐσθῆτι καὶ κόσμῳ δ. Democr. 195, cf. E. Supp. 841, IA 1588; γυναικομίμῳ μορφώματι Id. Antiop. iiA 7 A.; τὸ δ. magnificence, Th. 6.16. Adv. -πῶς magnificently, σκηνὴ δ. κεκοσμημένη Plu. Alc. 12; δ. ἀγωνίσασθαι Id. Mar. 28, J. BJ 7.1.2 (Comp.): Sup. -πέστατα D. 50.7.
1 que se distingue, notable, sobresaliente, magnífico
νᾶσος
ἀρετή
διαπρεπεῖς τότ' ἐγένοντο Φρύγες
(γυνή)
ἄλσος
ἆθλα
φιλοστοργία
ἐξέδρα
ἄνδρες
• c. dat. de limitación
εἴδωλα ἐσθῆτι καὶ κόσμῳ διαπρεπέα
διαπρεπεῖς εὐψυχίᾳ
δ. τὴν θέαν
de admirable aspectoἐν ταῖς στρατιωτικαῖς ... παρασκευαῖς διαπρεπεῖς ὁρᾶσθαι καὶ κεκοσμημένους
• neutr. compar. como adv.
διαπρεπέστερον ἀγωνισάμενοι
los que se habían distinguido más notablemente en la lucha
• sup. de manera muy superior
ἀγωνίσασθαι διαπρεπέστατα
κάλλιστα καὶ δ.
• subst. τὸ δ. magnificencia, grandeza Th.6.16.
2 adv. -ῶς espléndidamente, magníficamente
ἔθαψε δὲ αὐτὸν ... δ.
σκηνὴ ... κεκοσμημένη δ.
• de manera muy notable
δ. ἀγωνίσασθαι
- 1illustrious τοῖσιν Αἴγιναν προφέρει στόμα πάτραν διαπρεπέα νᾶσον I. 5.44
- eminent, distinguished, illustrious, Thuc.; τινί or τι in a thing, Eur.; τὸ δ. magnificence, Thuc.