διατροχάζω
διατροχάζω, to trot
Could not find διατροχάζοντος in Logeion dictionaries.
διατροχάζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of διατροχάζω
διατροχάζω, of a horse,
- trot, X. Eq. 7.11; of a person, ride to and fro, App. BC 4.125; also, hasten, ἐπί, ἐς . ., ib. 1.69, 5.105: abs., bustle about, Eun. VS p.463 B.
1 ir al trote X.Eq.7.11
• de ejércitos dirigirse a marchas forzadas
ἐπὶ τὰς ἀγχοῦ τῆς Ῥώμης πόλεις
• gener. apresurarse
πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν παρεσκευάζετο, καὶ διετρόχαζεν
• andar deprisa
γυμνοὶ διατροχάζουσιν
síntoma de enfermedad
2 cabalgar de un lado a otro App.BC 4.125.
διατροχάζω (seul. part. prés.) aller au trot, en parl. d’un cheval, Xén. Eq. 7, 11.
Étym. διατρέχω.
διατροχάζω, traben ; τὸν αὐτοφυῆ δρόμον Xen. re Eq. 7.11.
διατροχάζω
fut. άσω
- of a horse, to trot, Xen.