Logeion | διδασκαλικός

δῐδασκᾰλ-ικός, ή, όν,

of or for teaching, τινός Philol. 11; ὄργανον Pl. Cra. 388b; λόγοι X. Mem. 1.2.21; πειθὼ δ. περί τι Pl. Grg. 453e, cf. 455a: ἡ -κή (sc. τέχνη) the faculty of giving instruction, Id. Sph. 231b; τὸ -κόν Id. Lg. 813b; so, in disparagement, τὸ πρεσβυτικὸν καὶ δ. the didactic manner of old age, of Isocrates, Hermog. Id. 2.11: Comp. -ώτερος Arist. Metaph. 982a13. Adv. -κῶς Pl. Cra. 388c, Plb. 6.3.5: Comp. -ώτερον Dioph. 1 p.474 T., Hermog. Inv. 1.1.
- - 2 -κή (sc. ὁμολογία), ἡ, contract of apprenticeship, POxy. 275.34 (i A. D.).
  - 3 Gramm., τόπος δ., locus classicus, Sch. Il. 5.857.

I apto, propio para enseñar, instructivo, didáctico gener. de abstr. c. gen. ἁ φύσις δ. τῶ ἀπορουμένω Philol.l.c., sin rég. πειθώ Pl.Grg.453e, λόγοι X.Mem.1.2.21, Vett.Val.54.3, cf. Isoc.12.271, ἐπιστήμη Arist.Metaph.982^a28, παιδείας τρόπος I.Ap.2.171, δύναμις Eun.Cyz.Apol.25, φιλοσοφία δὲ τὸ σαφὲς καὶ δ. ἀσπασαμένη Plu.2.406e, cf. Ph.1.319, del estilo oratorio de Isócrates, Hermog.Id.2.11 (p.397), σχῆμα D.H.Amm.2.1.2, de una obra literaria, Aus.234.29, Seru.Georg.1.proem., ὁ τόπος Sch.Er.Il.5.857b

• en la reflexión lingüíst. ὄνομα ἄρα δ. τί ἐστιν ὄργανον καὶ διακριτικὸν τῆς οὐσίας entonces el nombre es un instrumento que puede instruir y discernir sobre la esencia Pl.Cra.388b

• de pers. enseñante, que instruye οὐδ'... διδασκαλικὸς ὁ ῥήτωρ ... δικαστηρίων ... δικαίων τε πέρι καὶ ἀδίκων no es el orador el que instruye a los tribunales sobre lo justo y lo injusto Pl.Grg.455a, μάγειρος Ath.291d, Οὐάρρων Lyd.Mag.proem.12

• neutr. compar. como adv. de manera más instructiva τὰς τέχνας ἀφηγήσασθαι Hermog.Inu.1.1 (p.94), ὑποδείξομεν ... τὰ ζητούμενα Dioph.474.10.

II subst.

1 ἡ δ. el arte de la enseñanza, la enseñanza Pl.Sph.231b, c. gen. τῶν ἔργων Arist.Pol.1260^b4

• tb. neutr. τραχὺ ὀνομάζων τὸ δ. tildando de severa mi enseñanza Gr.Nyss.M.46.313D.

2 ἡ δ. contrato de aprendizaje κυρία ἡ δ. POxy.275.34 (I d.C.), SB 10236.40 (I d.C.), cf. PMich.Teb.l.c., SB 13305.35 (III d.C.).

3 ἡ δ. un tipo de poema exegético Diom.482.31, 483.1.

4 τὸ δ. capacidad de instruir μουσικῆς τὸ δ. Pl.Lg.813b, ἔστι γὰρ ἡ δίδαξις ἐνέργεια τοῦ διδασκαλικοῦ Arist.Ph.202^b7.

5 τὸ δ. documento formal, informe oficial ἐπι]δέδωκα ὑμῖν τὸ δ. πρὸς [εἴδ]ησιν τῆς ἡμῶν δεσποίνης PMasp.283.2.25, cf. 3.24 (VI d.C.), δ. προσφέρειν τοῖς ... ἐπάρχοις τοῖς τὴν ψήφον προάγουσιν Iust.Nou.119.5.

III adv. -ῶς de forma instructiva o magistral Pl.Cra.388c, ὑποδεικνύειν Plb.6.3.5, τοῖς λεγομένοις Str.1.1.10, cf. Vett.Val.18.11, Aristid.Rh.531, Clem.Al.Strom.3.74.3.

διδασκαλικός, ή, όν [ῐκᾰ]

1 qui concerne l’enseignement, Plat. Crat. 388b ; λόγοι δ. Xén. Mem. 1, 2, 21, les discours, c. à d. les enseignements des maîtres ; ἡ διδασκαλική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 231b ; τὸ διδασκαλικόν, Plat. Leg. 813b, l’art d’enseigner ; τόπος δ. Sch.-Il. 7, 857, passage classique ||

2 capable d’enseigner, apte à instruire, Plat. Gorg. 455a, Crat. 388c ; Arstt. Metaph. 1 ; τὸ διδασκαλικόν, Plut. M. 406e, ce qui peut instruire ||

Cp. -ώτερος, Arstt. l. c.

Étym. διδάσκαλος.

διδασκαλικός -ή -όν [διδάσκω] tot het onderwijs behorend; subst. f. ἡ διδασκαλική (sc. τέχνη) de kunst van het onderwijzen; n. τὸ διδασκαλικόν onderwijs; adv. διδασκαλικῶς op een didactische manier.

διδασκαλικός, zum Lehren oder Unterrichten gehörig, geschickt, Plat. Gorg. 755a ; ἡ ἐν τοῖς λόγοις διδασκαλική, sc. τέχνη, Soph. 229e ; λόγοι Xen. Mem. 1.2.21 ; Arist. u. Folgde ; τόπος διδασκαλικός, locus classicus, Schol. Il. 5.857.
• Adv ., Plat. Crat. 388c.

διδασκαλικός δῐδασκᾰλικός, ή, όν διδάσκω

fit for teaching, capable of giving instruction, instructive, Plat., Xen.

Menu

Word wheel

διδασκαλικός

Saved

Recent