Logeion | διδυμάων

δῐδῠμ-άων [ᾱ], ονος, ὁ, ἡ, poet. for δίδυμος, used by Hom. only in dual nom. and pl. dat.,

twins, Il. 5.548: later of things, μαζοί Nonn. D. 3.390; simply, two, δούρατα ib. 23.33: sg., double, κεραίη ib. 15.30; βουλή ib. 4.179.

1 de pers. en du. o plu. gemelos ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην Il.5.548, cf. 6.26, del sueño y la muerte Il.16.672, 682, cf. Hes.Sc.49, Fr.17a.14.

2 de cosas, en plu. dos μαζοί Nonn.D.3.390, δούρατα Nonn.D.23.33

• en sg. doble κεραίη Nonn.D.15.30, βουλή Nonn.D.4.179, μορφή Nonn.D.21.219, δειρή de una serpiente bicéfala, Nonn.D.5.152, θεσμός Nonn.Par.Eu.Io.10.14, 18.

διδυμάων, ονος [ῐῠᾱ] adj. m.

1 deux frères jumeaux (en ce sens seul. duel διδυμάονε, nom. Il. 5, 548 ; acc. Il. 6, 26 ; plur. dat. διδυμάοσι, Il. 16, 672, 682) ||

2 postér. = δύο, deux, Nonn. Jo. p. 60 (nomin. pl. διδυμάονες).

Étym. δίδυμος.

διδυμάων -ονος, ὁ [δίδυμος] tweelingbroer.

διδυμάων, ονος, Zwillingsbruder ; Homer viermal : Il. 6.26 ἡ δʼ ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε, die νύμφη Νηῒς Ἀβαρβαρέη vom Bukolion ; 5.548 ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην ; 16.672, 682 ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν. Vgl. δίδυμος.

διδυμάων

[as δίδυμος.]

Only in dual and pl. Twin: διδυμάονε παῖδε Il. 5.548, Il. 6.26.– (The) twins: Ὕπνῳ καὶ Θανάτῳ διδυμάοσιν Il. 16.672 = 682.

διδυμάων , ονος: only dual and pl., twin - brothers, twins; with παῖδε, Il. 16.672.

διδυμάων δῐδῠμά_ων, ονος, δίδυμος only in dual nom. and pl. dat.

twin-brothers, twins, Il.

Menu

Word wheel

διδυμάων

Saved

Recent