Logeion | δίκροος

δί-κροος, α, ον, contr. δίκρους, α, ουν; or δικρόος, contr. δικροῦς, ᾶ, οῦν; also written δίκρος, α, ον:—

forked, cloven, γλώσσημα A. Fr. 152, cf. X. Cyn. 10.7; ξύλον Timocl. 9.6; χηλή Arist. HA 590b25, etc.; of a serpentʼs tongue, Id. PA 660b6, al.; of the womb, in selachians, Id. HA 511a6; of muscles and tendons, Gal. 2.369; δίκρα ῥίζα Thphr. HP 9.11.3; δικροῖς ἐώθουν τὴν θεὸν—κεκράγμασιν (παρὰ προσδοκίαν for ξύλοις) Ar. Pax 637; δίκρουν or δικροῦν, τό, bifurcation, Hp. Coac. 225, cf. Pl. Ti. 78b; also δικρόα, ἡ, X. Cyn. 9.19, Thphr. HP 2.6.9.

1 de doble punta, ahorquillado αἰχμή Il.Paru.l.c., δικροῖς ἐώθουν τὴν θεὸν κεκράγμασιν (burlesco, se espera ξύλοις) Ar.l.c., ρρυμός δίκρς IG 1³.386.28 (V a.C.), ξύλον Timocl.l.c., Aen.Tact.l.c., δένδρον Artem.5.74

• esp. anat. ἐγκύρτιον Pl.Ti.78b, κέρας del ciervo, Arist.HA 611^a34, πούς del bogavante, Arist.HA 526^a1, cf. 590^b25

• de la lengua de serpiente bífida Arist.PA 660^b6

• de conductos o vasos doble, bifurcado ὑστέραι de ciertos peces, Arist.HA 564^b20, cf. 524^a6, de un músculo, Gal.2.369.

2 anat., subst. τὸ δ. bifurcación γλώσσης Hp.l.c., πρὸς τοῖς δεικροῖςsobre los huesos bifurcados ref. a los que forman el arco cigomático, medic. en AfP 4.1908.271.
•Comp. de δι- y de *κροϜος, de la r. *κερH^u̯₃- ‘saliente’, ‘cabeza’, que da lugar a κάρα y a κέρας.

δί·κροος-ους, οος-ους (ou subst. -όα, v. ci-dessous), οον-ουν, ou δικρόος-οῦς, όος-οῦς, όον-οῦν :

1 à deux pointes, d’où fourchu, Arstt. H.A. 3, 1, 20 ; 8, 2, 20 ; P.A. 2, 17, 6, etc. ||

2 subst. ἡ δικρόα, Arstt. H.A. 3, 1, forme fourchue d’un organe ; τὰ δικρᾶ, Xén. Cyn. 2, 7, fourche pour soutenir les filets.

Étym. δίς, κρούω.

δίκροος, od. δικρόος, zsgzn δίκρους u. δικροῦς, = δίκρανος, Phryn. p. 233 ; nach Lobeck von κρόω (κρούω); zweispitzig, doppelt, z.B. δικροῖς ἐώ θουν τὴν θεόν (vgl. δίκρανος) Ar. Pax 637 ; Arist. H.A. 4.2, part.anim. 2.17, u. öfter die erste Form ; δίκροον ξύλον, Gabel, Timocl. com. Ath. VI.243c ; ἡ δικρόα, Spalt, Einschnitt, Arist. H.A. 3.1. Auch δικρός, Xen. Cyn. 10.7 ; od. δίκρος, z.B. δίκρα ὄψις Aesch. frg. 42. Vgl. Lobeck zu Phryn. a.a.O. u. Paralip. I p. 42.

δίκροος

forked, cloven, bifurcate, Xen.

Menu

Word wheel

δίκροος

Saved

Recent