διψυχέω
dudar, vacilar, ser o estar indeciso
μὴ διψυχῶμεν, ἀλλὰ ἐλπίσαντες ὑπομείνωμεν
διψυχήσας ἀβούλως
dudando insensatamente
• c. giros prep. estar dudoso acerca de
τί διψυχεῖς περὶ τῶν ἐντολῶν;
ἐὰν μὴ διψυχήσωσιν ἐπὶ ταῖς ἐντολαῖς
διψυχέω-ῶ [ῡ] douter, hésiter, Eum. 11, p. 437.
διψυχέω, [ῡ], geteilter Seele, zweifelhaft sein, Sp., bes. K.S.