διαείδω
διαείδω, discern, distinguish (δια-είδω)
διαείδω2, contend in singing (δι-αείδω)
Could not find διᾴδοντα in Logeion dictionaries.
διᾴδοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of διαείδω2
δια-είδω (A) (i.e. διαϝείδω), fut. -είσομαι,
- discern, distinguish, αὔριον ἢν ἀρετὴν διαείσεται will test his manhood, Il. 8.535:—Pass., ἔνθα μάλιστʼ ἀρετὴ διαείδεται is discerned, 13.277, cf. Aret. SD 1.1; simply, appear between, A.R. 2.579 (tm.).
δι-ᾰείδω (B), fut. -ᾰείσομαι: Att. δι-ᾴδω, -ᾴσομαι:—Med., aor. διᾴσασθαι Phryn. PS p.65 B.:—
- contend in singing, τινί with one, Theoc. 5.22: abs., contend in song, sing for the prize, Arist. Po. 1462a7, Phryn. l.c.
- II to be dissonant, opp. συνᾴδω, Heraclit. 10.
1 δια·είδω, discerner, d’où au pass. être discerné, d’où se montrer, paraître, Il. 13, 277 (prés. 3 sg. διαείδεται) ||
Moy. (fut. 3 sg. διαείσεται) laisser paraître, laisser voir, montrer : ἀρετήν, Il. 8, 535, son courage.
Étym. p. *διαϝείδω, v. εἴδω.
2 δι·αείδω, d’où fut. moy. διαείσομαι, v. διᾴδω.
διαείδω ², = διᾴδω, um die Wette singen, διαείσομαι Theocr. 5.22.
διαείδω
[δια- 7.]
3 sing. fut. in mid. form διαείσεται Il. 8.535.
- 1
To distinguish, discern.
In pass.: ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν Il. 13.277.
- 2
To learn the value of, know.
With acc. and dependent clause: ἣν ἀρετήν, εἰ . . . (whether . . .) Il. 8.535.
- 1
διαείδω
i. e. διαϝείδω
fut. -είσομαι
- to discern, distinguish, ἣν ἀρετὴν διαείσεται will discern, test his manhood, Il.:—Pass. to be discerned, Il.
διαείδω
fut. -αείσομαι
Attic δι-ᾴδω
-ᾴσομαι
- to contend in singing, τινί with one, Theocr.