δυσανακόμιστος
δυσανακόμιστος, hard to bring back
Could not find δυσαγκόμιστον in Logeion dictionaries.
δυσαγκόμιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσανακόμιστος
δῠσανα-κόμιστος, ον,
- hard to carry upwards, ψυχή Plu. Rom. 28:—poet. δυσαγκόμιστος, hard to recall, αἷμα A. Eu. 262 (lyr.).
1 que difícilmente se recupera o restablece
αἷμα μητρῷον χαμαὶ δ.
ὁ κάμνων
2 que apenas se eleva
ψυχή
3 de retorno dificultoso
αἱ ἐπὶ τῆς ξένης πράξεις καὶ αἱ ἐπάνοδοι
δυσ·ανακόμιστος, ος, ον [ῠᾰᾰ]
1 difficile à ramener, Eschl. Eum. 262 (poét. δυσαγκόμιστος) ||
2 qui s’élève avec peine (l’âme) Plut. Rom. 28.
Étym. δ. ἀνακομίζω.
1. onherstelbaar:
2. moeilijk omhoog stijgend.
δυσανακόμιστος, schwer zurückzubringen, unwiederbringlich, Plut. Rom. 28. S. δυσαγκόμιστος.
δυσανακόμιστος, ον
δυσαγκόμιστος, ον poetic
ἀνακομίζω
- hard to bring back or recal, Plut.; poet. δυσαγκόμιστος, Aesch.