δυσετυμολόγητος
δυσετυμολόγητος, hard to derive
δῠσ-ετῠμολόγητος, ον,
- hard to derive, ὄνομα Corn. ND 20.
de difícil derivación, de difícil etimología
τὸ δὲ ὄνομα τῆς Ἀθηνᾶς δ. διὰ ἀρχαιότητά ἐστι
δυσ·ετυμολόγητος, ος, ον [ῠῠ] dont l’étymologie est difficile à trouver, Corn. 20.
Étym. δ. ἐτυμολογέω.
δυσετυμολόγητος, dessen Ableitung schwer aufzufinden, Cornut. N. D. 20.