δυσπάλαιστος
δυσπάλαιστος, hard to wrestle with
Could not find δυσπάλαιστον in Logeion dictionaries.
δυσπάλαιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσπάλαιστος
δυσ-πάλαιστος [πᾰ], ον,
- hard to wrestle with, [Epich.] 254; ἀρά A. Ch. 692; πράγματα Id. Supp. 468; γῆρας E. Supp. 1108; δύναμις X. HG 5.2.18; cf. δυσπέλαστος.
- 2 unskilled at wrestling, Philostr. Gym. 40.
difícil de combatir, ineluctable, indomable de pers., Epich.280.5,
Ἀρά
πράγματα
δυσπάλαιστόν ἐστιν ἀμαθία κακόν
γῆρας
τύχα
μοῖρα
δύναμις
δυσ·πάλαιστος, ος, ον [πᾰ] contre qui ou contre quoi l’on ne peut lutter :
1 inévitable, Eschl. Ch. 692 ; Eur. Alc. 892, Suppl. 1108 ||
2 irrésistible, Xén. Hell. 5, 2, 18 ||
3 dont on ne peut venir à bout (œuvre, entreprise) Eschl. Suppl. 478.
Étym. δ. παλαίω.
δυσπάλαιστος, schwer zu bekämpfen, unbezwinglich ; πράγματα Aesch. Suppl. 463 ; Ἀρά Ch. 681 ; τύχη, γῆρας, Eur. Alc. 892, Suppl. 1108 ; δύναμις Xen. Hell. 5.2.19.
δυσπάλαιστος
δυσ-πάλαιστος, ον
πᾰλαίω
- hard to wrestle with, Aesch., Eur., Xen.