δυσπάλαμος
δυσπάλαμος, hard to conquer
Could not find δυσπάλαμοι in Logeion dictionaries.
δυσπάλαμοι Adjective: masculine nominative plural, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: feminine nominative plural, Adjective: feminine vocative plural of δυσπάλαμος
δυσ-πάλᾰμος [πᾰ], ον,
- hard to struggle with, δόλοι θεῶν A. Eu. 847 (lyr.); hard to beat, περὶ τὴν τέχνην Tz. ap. Suid. s.v. Λυκόφρων.
- II helpless: Adv. δυσπαλάμως, ὀλέσθαι to perish helplessly, A. Supp. 867 (lyr.).
I
1 difícil de combatir, ineluctable
θεῶν ... δόλοι
2 poco diestro
ἀνήρ
II adv. -ως de manera ineluctable
ὀλέσθαι
δυσ·πάλαμος, ος, ον [ᾰᾰ] irrésistible, Eschl. Eum. 846.
Étym. δ. παλάμη.
δυσπάλαμος, (παλάμη).
1) wer sich nicht zu helfen weiß, ratlos ; δυσπαλάμως ὄλοιο Aesch. Suppl. 847.
2) der sich auf schlimme Kunstgriffe versteht, Hesych. κακότεχνον ; so δόλοι Aesch. Eum. 809 ; – 840 aber = heillos.
1) wer sich nicht zu helfen weiß, ratlos ; δυσπαλάμως ὄλοιο Aesch. Suppl. 847.
2) der sich auf schlimme Kunstgriffe versteht, Hesych. κακότεχνον ; so δόλοι Aesch. Eum. 809 ; – 840 aber = heillos.
δυσπάλαμος
δυσ-πάλᾰμος, ον
πᾰλάμη
- hard to conquer, Aesch.