δύσπνοος
δύσπνοος, scant of breath
Could not find δυσπνούστερος in Logeion dictionaries.
δυσπνούστερος masculine nominative singular comparative of δύσπνοος
- scant of breath, Hp. Prog. 17 (Comp.), S. Ant. 224.
- II unfit to breathe, ἀήρ Thphr. Ign. 24.
- III δ. πνοαί contrary winds, S. Ant. 588 (lyr.).
I del viento desfavorable, desapacible, borrascoso
πνοαί
glos. a δυσαής
II
1 de pers., gener. como pred. falto de respiración, jadeante, sin aliento
τάχους ὕπο δ. ἱκάνω
κεῖται δ' ἕκαστος ὑπεργέμων καὶ δ.
• medic. aquejado de disnea, disneico Hp.Art.41, Coac.424, Prorrh.1.117, Gal.7.858, 17(2).127, Aret.SD 1.13.5, Ruf. en Orib.7.26.9
• subst.
οἱ δύσπνοοι ξηρῶς
los que tienen disnea seca
• neutr. sg. τὸ δ. disnea Hp.Coac.17
• de la propia respiración entrecortada, jadeante
τὸ ... ἄσθμα δύσπνοον ἐκφέρεται
2 del aire irrespirable Thphr.Ign.24.
3 que impide respirar, que produce disnea
λοιμός
1) schwer atmend, engbrüstig, Medic.; atemlos, keichend, Soph. Ant. 224 ; aber δύσπνοοι πνοαί sind widrig wehende Winde, 584.
2) schwer einzuatmen, ἀήρ Theophr.
- Iscant of breath, Soph.
- IIδ. πνοαί contrary winds, Soph.