δυσπόνητος
δυσπόνητος, bringing toil and trouble
Could not find δυσπόνητον in Logeion dictionaries.
δυσπόνητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσπόνητος
δυσπόν-ητος, ον,
- bringing toil and trouble, δαίμων A. Pers. 515; δυσπόνητον ἕξετʼ ἀμφʼ ἐμοὶ τροφήν laborious, S. OC 1614.
1 funesto, portador de desgracias, que acarrea sufrimientos dolorosos
δαίμων
2 que causa tristeza y esfuerzo, penoso
κοὐκέτι τὴν δυσπόνητον ἕξετ' ἀμφ' ἐμοὶ τροφήν
y ya no tendréis la penosa tarea de alimentarme
δυσ·πόνητος, ος, ον :
1 qui coûte de la peine, laborieux, Soph. O.C. 1614 ||
2 qui cause du mal, funeste, Eschl. Pers. 515.
Étym. δ. πονέω.
1. zware lasten brengend:
2. zware inspanningen vragend:
δυσπόνητος, schwer zu erarbeiten, zu erwerben, τροφή Soph. O.C. 610. – Aber δαίμων, ein Mühsal dringender, Aesch. Pers. 507.
δυσπόνητος
δυσ-πόνητος, ον
πονέω
- 1bringing toil and trouble, Aesch.
- 2laborious, Soph.