δυσόριστος
δυσόριστος, difficult to adapt to a limit
δῠσ-όριστος, ον,
- difficult to adapt to a limit, Arist. Mete. 378b24, GC 329b32.
- II difficult to define, χαρακτήρ D.H. Din. 5.
que difícilmente adopta un límite impuesto
op. εὐόριστος
τὰ δυσόριστα καὶ στενόπορα (δάπεδα)
δυσόριστόν ἐστι τὸ κτιστὸν καὶ ἀόριστον· οἷον ἄγγελος, ψυχή, καὶ δαίμων
δυσ·όριστος, ος, ον [ῠ]
1 difficile à déterminer, à limiter, Arstt. Meteor. 4, 1, 3 ||
2 difficile à définir, DH. Din. 5.
Étym. δ. ὁρίζω.
δυσόριστος, schwer zu begrenzen, zu bestimmen, Dion.Hal. Din. 5 u. Sp.