εἰδοί

lat. idus los días 13 ó 15 del mes en el calendario romano προτέρᾳ εἰδυῶν Ὀκτωμβρίων IG l.c., πρὸ ἡμερῶν πέντε εἰδυιῶν Φεβροαρίων IPr.41.2 (II a.C.), πρὸ ἑβδόμης εἰδῶν Φεβροαρίων FD 4.281.7 (II a.C.), cf. D.H.6.89, IUrb.Rom.1658 (III d.C.?), PHerm.Rees 18.2 (IV d.C.), εἰδυιοῖς ἐντερκ<α>λαρίοις ID 1510.18 (II a.C.), νόνναις ... εἰδοὶ δι' ἐνάτης (ἐπιβάλλουσι) Plu.2.270d, εἰδοῖς Φεβρουαρίοις I.AI 16.172, cf. D.H.1.38, 10.59, Thasos 185.37 (I d.C.?), Plu.Rom.23, Caes.63, POxy.Astr.4181.2.1.9 (II d.C.), SB 9222.10 (IV d.C.).