εἰσπνοή

1 cien. penetración de aire τὸ πνεῦμα ... χωρέον δὲ ψόφον παρέχει, ᾗ τὴν ἐσπνοὴν ποιεῖται Hp.Nat.Puer.12

• inspiración op. ἐκπνοή ‘espiración’ ἡ μὲν εἰ. ἐστι ψυχροῦ εἰσαγωγή Arist.Pr.900^a37, ἡ μὲν εἰ. ἕλξις, ἡ δ' ἐκπνοὴ ὦσις Arist.Ph.243^b12, cf. Iuu.471^a8, Hp.Cord.5, Str.3.5.7, Ph.2.318, Plu.2.903e, οὐ μόνον τὴν διὰ τοῦ στόματος (εἰσπνοήν), ἀλλὰ καὶ τὴν διὰ τοῦ δέρματος Gal.5.712, εἰ. ἀβίαστος op. μετὰ βίας Gal.5.234, μιᾷ ἐσπνοῇ θνῄσκουσι ὥνθρωποι Aret.SA 1.7.2, ἡ εἰ. τοῦ κατὰ τὴν ἀέρα πνεύματος Meth.Res.1.35.2.

2 concr. sopladero, bufador abertura en terreno volcánico que expulsa aire caliente, Arist.Mir.832^b30.