εὐδαιμονικός
εὐδαιμονικός, conducive to happiness
Could not find εὐδαιμονικὰ in Logeion dictionaries.
εὐδαιμονικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of εὐδαιμονικός
εὐδαιμον-ικός, ή, όν,
- tending or conducive to happiness, Arist. EN 1176b16, Rh. 1367b13; τὰ εὐ. the constituents thereof, X. Mem. 4.2.34; τελετὴ καλή τε καὶ εὐ. Pl. Phdr. 253c.
- 2 of persons, likely to be happy, Ar. Ec. 1134, Arist. EN 1099b3; οἱ εὐ. philosophers who make happiness the chief good, D.L. 1.17; esp. of Anaxarchus, Clearch. 14; so also εὐ. αἵρεσις Gal. Phil.Hist. 4. Adv. -κῶς, πράττειν, διάγειν, Ar. Pax 856 (lyr.), X. HG 3.2.9.
εὐδαιμονικός, ή, όν :
I intr.
1 qui concerne le bonheur : τὰ εὐδαιμονικά, Xén. Mem. 4, 2, 34, ce qui fait le bonheur ; εὐδαιμονικὴ φιλοσοφία ou αἵρεσις, Gal. 2, 23d, doctrine des philosophes qui regardent le bonheur comme le souverain bien ; οἱ εὐδαιμονικοί, DL. 1, 17 ; Cléarq. (Ath. 548b) les philosophes qui regardent le bonheur comme le souverain bien ||
2 heureux, Ar. Eccl. 1134 ||
II tr. qui rend heureux, Plat. Phædr. 253c ; Arstt. Nic. 10, 6, 3, etc. ; DL. 7, 104 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. Nic. 10, 6 ; sup. -ώτατος, Arstt. Nic. 10, 8.
Étym. εὐδαίμων.
εὐδαιμονικός, ή, όν, zur Glückseligkeit gehörig, den Glücklichen betreffend, τὰ εὐδ., das worin die Glückseligkeit besteht, Xen. Mem. 4.2.34 ; ἄνθρωπος, Ar. Eccl. 1134 u. A.; – glücklich machend, beseligend, τελετή, Plat. Phaedr. 253c ; καὶ καλὸν τὸ προσεπικτᾶσθαι τιμήν Arist. rhet. 1.19 ; χρῆσις DL. 7.104 ; καὶ μακάριον ἔργον Plut.; – οἱ εὐδαιμονικοί, Philosophen, die die Glückseligkeit als das Ziel der Philosophie betrachten, DL. 1.17 ; Ath. XII.548b.
• Adv. εὐδαιμονικῶς , z.B. πράττειν, Ar. Pax 856 ; διάγειν, Xen. Hell. 3.2.9.
• Adv. εὐδαιμονικῶς , z.B. πράττειν, Ar. Pax 856 ; διάγειν, Xen. Hell. 3.2.9.
εὐδαιμονικός, ή, όν
- conducive to happiness, Plat.; τὰ εὐδ. the constituents thereof, Xen. from εὐδαίμων