θερμαντικός
θερμαντικός, capable of heating, calorific
θερμαν-τικός, ή, όν,
- capable of heating, calorific, τὸ πῦρ θ. Arist. Int. 22b38; ὁ οἶνος Epicur. Fr. 58, cf. 60; τὸ θ. πρὸς τὸ -τὸν Arist. Metaph. 1020b29, cf. Thphr. HP 6.3.6: Sup., Arist. Cael. 307a1, Dsc. 1.19.4: c. gen., τὸ τῆς ψυχῆς θ. οἶνος Pl. Ti. 60a.
θερμαντικός, ή, όν, propre à chauffer ou à échauffer, Plat. Tim. 60a ; Arstt. Interpr. 13, 11 ; Metaph. 4, 15, 6 ||
Sup. -ώτατος, Arstt. Mund. 3, 8 ; Probl. 3, 5 ; Diosc. 1, 18.
Étym. θερμαίνω.
θερμαντικός, zum Erwärmen geschickt ; Plat. Tim. 60a ; vom Wein, Plut.