θηρολέτης
θηρολέτης, slayer of beasts
θηρ-ολέτης, ου, ὁ,
- slayer of beasts, Hsch.; ὄζος ὁ θ., of the club of Heracles, APl. 16.104 (Phil.):—fem. θηρ-ολέτις, ιδος, cj. for θηρότις, Hsch.
θηρ·ολέτης, ου (ὁ) destructeur des bêtes sauvages, A. Pl. 4, 104.
Étym. θ. ὄλλυμι.
θηρολέτης, ὁ, wilde Tiere vernichtend ; so heißt die Keule des Herakles Philp. 52 (Plan. 104).
θηρολέτης
θηρ-ολέτης, ου,
ὄλλυμι
- slayer of beasts, Anth.