θησαυριστικός
θησαυριστικός, accustomed to lay up in store
θησαυρ-ιστικός, ή, όν,
- accustomed to lay up in store, [ζῷα] τροφῆς θησαυριστικά Arist. HA 488a20; prob.l. for θησαυρικός (= miserly), Ptol. Tetr. 158.
θησαυριστικός, ή, όν, qui a l’habitude de mettre en réserve, d’amasser, gén. Arstt. H.A. 1, 1.
Étym. θησαυρίζω.
θησαυριστικός, aufspeichernd, τῆς τροφῆς, von Tieren, Arist. H.A. 1.1.