κατατολμάω
κατατολμάω, behave boldly towards
Could not find κατατολμῶν in Logeion dictionaries.
κατατολμῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of κατατολμάω
κατατολμάω,
- behave boldly towards, τῶν πολεμίων Plb. 3.103.5; make an insolent attack upon, τῆς πόλεως Id. 12.8.2; κ. τῆς κοινῆς πίστεως S.E. M. 7.27; ὁ πρῶτος -ήσας θαλάττης Philostr. Ep. 38; ἐρωμένης ib. 16; ἀλλοτρίων ἔργων Jul. Or. 1.3c; κ. τοῦ καλῶς ἔχοντος presume beyond propriety, Plb. 39.1.9: also c. gen., make a bold bid for, τῆς τῶν ὅλων ἀρχῆς Id. 15.25.28.
- II strengthd. for τολμάω: abs., Id. 1.47.10, UPZ 42.20 (ii B.C.); κατατετολμηκότες desperate, reckless persons, Phld. Sto.Herc. 339.12: c. inf., Plb. 2.13.5, LXX 2 Ma. 3.24, Gal. 14.644: c. acc., κ. ἔφοδον Hld. 7.24.
κατα·τολμάω-ῶ :
1 s’enhardir contre, affronter hardiment, gén. Pol. 3, 103, 5, etc. ; DS. 3, 3 ||
2 oser, entreprendre résolument : τι, Hld. 7, 24, qqe ch. ; avec l’inf. Spt. 2 Macc. 3, 24, etc.
κατατολμάω, sich tollkühn, dreist gegen Einen benehmen, τῶν πολεμίων, gegen die Feinde eine Schlacht wagen, Pol. 3.103.5, 12.9.2 ; ἵνα μὴ κατετόλμων τοῦ καλῶς ἔχοντος, sich mehr herausnehmen, als sich ziemt, 40.6.9 ; τῆς κοινῆς πίστεως S.Emp. adv.Math. 7.27 ; Sp., bei denen es auch = τολμάω steht, z.B. Heliod. 7.24.