κατείβω

κατείβω, poet. for καταλείβω,

• let flow down, shed, τί νυ δάκρυ κατείβετον Od. 21.86:—Med., flow apace, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν Il. 24.794; τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ Styxʼs downward flowing water, Od. 5.185: metaph., κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰών life was flowing, passing away, ib. 152: rare in Att., τί δάκρυον κατείβεται; Ar. Lys. 127 (paratrag.).
• • II trans., flood, overflow, metaph., Ἔρος κατείβων καρδίαν Alcm. 36:—Pass., overflow with, γλυκερῇ κατείβετο θυμὸν ἀνίῃ, A.R. 3.290; κατείβετο θυμὸς ἀκουῇ ib. 1131.

κατείβω, poet. = καταλείβω, herabfließen lassen, vergießen ; τί νυ δάκρυ κατείβετον Od. 21.86 ; öfter in tmesi ; θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν Il. 24.794 ; τί δάκρυον κατείβεται Ar. Lys. 127 ; τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, das abwärts, nach unten fließende, Od. 5.185 ; κατείβετο αἰὼν νόστον ὀδυρομένῳ, das Leben verfloß, 5.152 ; vgl. Ap.Rh. 3.1131. – Durch-, überströmen, ἔρως μεδʼ αὖτε Κύπριδος ἕκατι κατείβων καρδίαν ἰαίνει Alcm. bei Ath. XIII.600f.

κατείβω

[κατ-, κατα- 1.]

• • 1

    To shed (a tear) Od. 21.86.

  • 2

    In pass., of tears, to fall from.

    With genit. : κατέβετο δάκρυ παρειῶν Il. 24.794.

    Of water, to flow : ὕδωρ κατειβόμενον κελαρύζει Il. 21.261. Cf. Il. 15.37 := Od. 5.185.

    Of time, to pass away : κατείβετο αἰών Od. 5.152.

κατείβω (= καταλείβω): let flow down, shed; mid., flow apace, trickle down, fig., αἰών, ‘ebb away,’ Od. 5.152.

κατείβω poet. for κατα-λείβω

• to let flow down, shed, Od.:—Mid. to flow apace, Hom.; metaph., κατείβετο αἰών life ebbed, passed away, Od.