κατηγόρημα
κατηγόρημα, an accusation, charge
Could not find κατηγορήματα in Logeion dictionaries.
κατηγορήματα neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural of κατηγόρημα
κατηγόρ-ημα, ατος, τό,
- accusation, charge, Gorg. Pal. 22, Pl. Lg. 765b, 881e, PFrankf. 7B3 (iii B.C.); τὰ τοῦ τρόπου σου κ. D. 18.263, cf. Din. 1.1, D.H. 7.64; τοῦτο φωνῆς κ. this is the fault of . ., A.D. Pron. 27.25.
- II in Logic, predicate, Arist. Int. 20b32, Metaph. 1053b19, etc.; οὐκ εὔοδον τὸ ἁπλοῖν ἐστι κ. Epicur. Fr. 18.
- 2 head of predicables, Arist. Metaph. 1028a33, Ph. 201a1, Zeno Stoic. 1.25, etc.; περὶ κατηγορημάτων Sphaer. ib. 140.
- III sign, indication, ὁ ἐπικεκυφὼς τράχηλος μωροῦ ἀνδρὸς κ. Polem.Phgn. 36.
κατηγόρημα, ατος (τὸ)
1 accusation, reproche, blâme, Dém. 314, 21 ; 369, 9 ; DH. 7, 64 ; particul. chef d’accusation, Plat. Leg. 765b ||
2 indice, signe révélateur, Polém. Physiogn. 1, 15 ||
3 t. de log. qualité attribuée à un objet, attribut, Arstt. Interpr. 11, 4, etc. ; DL. 7, 63, 64.
Étym. κατηγορέω.
κατηγόρημα, τό, das Angeschuldigte, Gegenstand der Anklage, Anklagepunkt, Verbrechen ; Din. 1.1 ; πρὸς αὐτὰ τὰ τοῦ τρόπου σοῦ βαδιοῦμαι κατηγορήματα Dem. 18.263 ; Anklage, Plat. Legg. VI.765b ; allgemeiner, Anzeige, Zeichen, Sp.; – das, was von Einem ausgesagt wird, Prädikat, Arist. Metaph. 6.1 u. Folgde.
κατηγόρημα, ατος, τό,
- an accusation, charge, Plat., Dem.