κατηρεφής

κατηρεφής, ές, (ἐρέφω)

• covered over, vaulted, overhanging, σπέος εὺρὺ κ. Od. 13.349; κλισίας τε κ. Il. 18.589; ἐν σμήνεσσι κ. μέλισσαι Hes. Th. 594; μέγα κῦμα . . κ. Od. 5.367: c. dat., σπέος δάφνῃσι κ. shaded by, embowered in them, 9.183; δώματα πέτρῃσι κ. Hes. Th. 778; so in Trag., κ. πέτρος, of a cave, S. Ph. 272; ἐν κ. στέγῃ χθονός Id. El. 381; κ. τύμβος Id. Ant. 885; κ. αὐτῇ τῇ πέτρᾳ Pl. Criti. 116b; of trees, thick-leaved, Theoc. 7.9; κ. πόδα τιθέναι keep the foot covered, of Pallas seated, when the robe falls over her feet, opp. ὀρθὸν πόδα τ., A. Eu. 294.
• • • 2 c. gen., στέγην, ἧς κατηρεφεῖς δόμοι E. Hipp. 468; τράπεζαι κ. παντοίων ἀγαθῶν covered with, full of, Anacr. 121.

κατηρεφής, ές (ἐρέφω), überdacht, überwölbt, bedeckt ; σπέος Od. 13.349 ; σηκοί Il. 18.589 ; σμήνεα Hes. Th. 694 ; μέγα κῦμα κατηρεφές, eine große, übergewölbte Woge, Od. 5.367 ; δάφνῃσι κατηρεφὲς σπέος, überwölbt mit Lorbeerbäumen, oder beschattet davon, 9.183 ; δώματα μακρῇσι πέτρῃσι κατηρεφέα Hes. Th. 778 ; ἐν κατηρεφεῖ πέτρῳ, in der Höhle, Soph. Phil. 272 ; κατηρεφεῖ τύμβῳ, στέγῃ, Ant. 876, El. 373 ; στέγην ᾗ (vulg. ἧς) κατηρεφεῖς δόμοι Eur. Hipp. 468 ; κατηρεφεῖς αὐτῇ τῇ πέτρᾳ Plat. Critia. 116b. – Aesch. Eum. 284 τίθησιν ὀρθὸν ἢ κατηρεφῆ πόδα scheint von der sitzenden Göttin gesagt, deren Füße das Gewand bedeckt ; – τράπεζαι κατηρεφέες παντοίων ἀγαθῶν, damit bedeckt, angefüllt, Anacr. bei Ath. I.12a.

κατηρεφής

-ές

[κατ-, κατα- 5 + ἐρέφω.]

• • 1

    Roofed : κλισίας Il. 18.589.

    With (lofty) roof : σπέος Od. 13.349.

    Embowered : σπέος δάφνῃσι κατηρεφές (in . . .) Od. 9.183.

  • 2

    Of a wave, overhanging, curled Od. 5.367.

κατηρεφής , ές (ἐρέφω): covered over, vaulted, overhanging.

κατηρεφής ἐρέφω

• • • 1covered over, vaulted, overhanging, Hom., Hes.; κ. πέτρος, of a cave, Soph.:— of trees, thick-leaved, Theocr.:— κ. πόδα τιθέναι to keep the foot covered, of Pallas when seated, and the robe falls over her feet, opp. to ὀρθὸν πόδα τ., when she steps forward, Aesch.
    • 2covered by a thing, c. dat., σπέος δάφνῃσι κατηρεφές shaded by laurels, embowered in them, Od.; τύμβῳ κ., i. e. buried, Soph.: —also c. gen., covered with or by a thing, Eur.