κεντροφόρος
κεντροφόρος, with a sting
κεντρο-φόρος, ον,
- with a sting, Hsch. s.v. τενθρηδών.
- 2 Subst., -φόρος, ὁ, = κεντρίνης I, Opp. H. 4.244.
- II containing the centre of the universe, Porph. ap. Eus. PE 3.11.
κεντρο·φόρος, ος, ον :
1 qui porte un aiguillon, Opp. H. 4, 244 ||
2 qui occupe le centre, Porph. (Eus. P.E. p. 110c).
Étym. κέντρον, φέρω.
κεντροφόρος, einen Stachel tragend, Opp. Hal. 4.244 ; vom Skorpion, Sp.