κομψεύω
κομψεύω, to refine upon, quibble upon
Could not find κομψεύεσθαι in Logeion dictionaries.
κομψεύεσθαι present middle-passive infinitive of κομψεύω
κομψ-εύω,
- refine upon, κόμψευέ νυν τὴν δόξαν aye, quibble on the word δόξα (referring to the previous line), S. Ant. 324:—mostly in Med., to be smart, ingenious, ἥδεσθαι κομψευόμενος to be fond of clever inventions, Hp. Art. 70 (glossed πανουργευόμενος, Erot.); ὁ τοῦτο κομψευσάμενος he who invented this subtlety, Pl. R. 489b; πρέπει . . σοφιστῇ τὰ τοιαῦτα κομψεύεσθαι Id. La. 197d; κ. ὡς . . Id. R. 436d: pf. Pass. in med. sense, αὐτὸ τοῦτο καὶ κεκόμψευται he has advanced this dainty paradox, Id. Phdr. 227c; οἱ τὰ πολιτικὰ κεκομψευμένοι Ph. 1.448.
- 2 Pass., of things, προσαγώγιον κεκομψευμένον neatly made, Pl. Phlb. 56c; ὁ λόγος ὑπὸ τῶν τοιούτων κεκόμψευται σχημάτων D.H. Isoc. 14.
κομψεύω, façonner élégamment, tourner avec art, avec finesse, au pass. Plat. Phædr. 227c ; DH. Isocr. 14 ; fig. κομψεύειν τι, Soph. Ant. 324, faire un jeu d’esprit sur qqe ch. ||
Moy. montrer de la grâce, de la finesse, de l’esprit, imaginer finement ou plaisanter agréablement, Plat. Rsp. 489c, Lach. 197, etc. ||
➳ Act. seul. Soph. l. c. ; pass. part. pf. κεκομψευμένος, Plat. Phil. 56c.
Étym. κομψός.
1. act. verfijnen; overdr. muggeziften:
2. med. vernuftig zijn, spitsvondigheid tonen:
κομψεύω, artig, zierlich, fein machen, fein u. zierlich wovon sprechen ; κόμψευε τὴν δόκησιν Soph. Ant. 324. – Gew. im med., witzeln, scherzen ; πρέπει σοφιστῇ τὰ τοιαῦτα μᾶλλον κομψεύεσθαι ἢ ἀνδρί Plat. Lach. 197d ; ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται Phaedr. 227c ; aber pass., προσαγώγιον κεκομψευμένον, fein erfunden, artig, Phil. 56c u. öfter bei den Rhett.
κομψεύω,
κομψός
- to refine upon, quibble upon, κόμψευε νῦν τὴν δόξαν aye, quibble on the word δόξα (referring to the previous line), Soph.:—Mid. to deal in refinements or subtleties, Plat.