κυκλέω
κυκλέω, to move round and round, wheel along
Could not find κυκλεῦντα in Logeion dictionaries.
κυκλεῦντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of κυκλέω
κυκλεῦντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of κυκλόω
κυκλ-έω,
- wheel along, in Hom. only once, κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺς βουσὶ καὶ ἡμιόνοισιν, Il. 7.332.
- 2 move round or in a circle, ὁδοῖς κυκλῶν ἐμαυτὸν εἰς ἀναστροφήν S. Ant. 226; ἐπʼ ἀνδρὶ δυσμενεῖ βάσιν κυκλοῦντα, metaph., from dogs questing about for the scent, Id. Aj. 19; σὸν πόδʼ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς E. Or. 632, cf. Ar. Av. 1379; κ. πρόσωπον, ὄμμα, look round, look about, E. Ph. 364, Ar. Th. 958 (lyr.); = κυκλεύω I, Hp. Fract. 4.
- 3 bring round, repeat, τὸν αὐτὸν λόγον Arist. Cael. 300a33.
- II Med. and Pass., form a circle round, encompass, encircle, μηνοειδὲς ποιήσαντες τῶν νεῶν ἐκυκλεῦντο ὡς περιλάβοιεν αὐτούς Hdt. 8.16 (elsewh. κυκλόομαι) ; ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα . . κυκλεῖται encompasses me, S. Aj. 353 (lyr.).
- 2 go round and round, revolve, τὴν αὐτὴν φορὰν κ. Pl. R. 617a; χρόνου . . κατʼ ἀριθμὸν κυκλουμένου Id. Ti. 38a; οὑμὸς αἰεὶ πότμος ἐν πυκνῷ θεοῦ τροχῷ κυκλεῖται S. Fr. 871; ὁ βίος ἀγαθοῖς τε καὶ κακοῖς κ. πάντα τὸν αἰῶνα D.S. 18.59; διʼ ἀλλήλων αὐτοῖς -εῖται τὸ κακόν, of the vicious circle in disease, Gal. 10.360.
- 3 assemble in knots, X. An. 6.4.20, Cyr. 6.2.12.
- 4 metaph., of sayings, etc., to be current, pass from mouth to mouth, τὸ κυκλούμενον παρὰ πᾶσιν ἔπος Plu. Cons.Apoll. 2.118c.
- III intr. in Act., revolve, come round and round, πολλαὶ κυκλοῦσι νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι (but read κυκλοῦνται as L had originally) S. El. 1365; δελφῖνες . . πέριξ κυκλοῦντες Plu. Symp. 2.160f.
κυκλέω-ῶ [ῠ̄]
I tr.
1 faire tourner en rond, faire tourner : κ. ἑαυτόν, Soph. Ant. 226, se retourner sur soi-même, c. à d. tourner en marchant, revenir sur ses pas ; πόδα, Eur. Or. 632, m. sign. (litt. tourner le pied), ou ramener le pied d’un mouvement circulaire, en parl. d’un boiteux, Ar. Av. 1379 ; p. suite, κ. βάσιν, Soph. Aj. 19, aller et venir comme un homme qui cherche ou qui épie ; πρόσωπον, Eur. Ph. 364, ou ὄμμα, Ar. Th. 958, tourner son visage ou ses regards tout autour ; fig. τὸν αὐτὸν λόγον, Arstt. Cæl. 3, 2, 3 ; λέξιν, DH. Dem. 56, employer souvent le même mot (litt. le ramener sans cesse comme par un mouvement circulaire) ||
2 rouler, voiturer, acc. Il. 7, 332 ||
II intr. se mouvoir en rond, accomplir une évolution circulaire, Plut. M. 160f ||
Moy. (3 pl. impf. ion. ἐκυκλεῦντο)
1 se réunir en cercle, Hdt. 8, 16 ||
2 se mouvoir circulairement, Soph. Aj. 353 ; en parl. du temps, Plat. Tim. 38a ; fig. en parl. de paroles, circuler, Plut. M. 118c.
Étym. κύκλος.
1. act. met acc.
a. wegrollen, vervoeren:
b. omdraaien, ronddraaien:
2. med.-pass.
a. een kring vormen, zich in een kring opstellen:
b. ronddraaien:
κυκλέω, auf Rädern, Walzen fortschaffen, κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺς βουσὶ καὶ ἡμιόνοισι, wir wollen die Toten mit Rindern u. Maultieren hierher fahren, Il. 7.332 ; – im Kreise herumdrehen, ἐπʼ ἀνδρὶ δυσμενεῖ βάσιν κυκλοῦντα Soph. Aj. 19, vgl. Eur. ποῖ σὸν πόδʼ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς ; Or. 624 ; komisch Ar. Av. 1359 ; ὁδοῖς κυκλῶν ἐμαυτὸν εἰς ἀναστροφήν, mich umkehrend, Soph. Ant. 226 ; pass., ἴδεσθέ μʼ οἷον κῦμα ἀμφίδρομον κυκλεῖται Aj. 346 ; κυκλῶν πρόσωπον Eur. Phoen. 367 ; in Prosa, ὁ λόγος τὸ πᾶν σημαίνει καὶ κυκλεῖ καὶ πολεῖ ἀεί Plat. Crat. 408c ; ἐφʼ ἃ νῦν κυκλεῖται Polit. 270b ; ἐκυκλέοντο, sie bildeten einen Kreis, Her. 8.16. – Auch intr., sich im Kreise bewegen, umlaufen, πολλαὶ κυκλοῦσι νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι Soph. El. 1357, wo man ἑαυτάς ergänzen kann ; ähnl. ἐπὶ πῆμα καὶ χαρὰ πᾶσι κυκλοῦσιν οἷον ἄρκτου στροφάδες κέλευθοι, Freud u. Leid kreist über Alle, Trach. 130, wie DS. 18.59 sagt ὁ κοινὸς βίος ὥσπερ ὑπὸ θεῶν τινος οἰακιζόμενος ἐναλλὰξ ἀγαθοῖς τε καὶ κακοῖς κυκλεῖται ; Plut. Cat. min. 67 ἄλλων ἐπʼ ἄλλοις λόγων κυκλούντων. – Auch κυκλεῖν λέξιν, ein Wort oft brauchen, Dion.Hal. de eloq. Dem. 56 ; vgl. Phryn. 328 ; u. so ist Plut. consol. ad Apoll. p. 359 κυκλούμενον ἔπος für κυκώμενον zu lesen.
κυκλέω : wheel away, carry forth, of corpses, Il. 7.332†.
κυκλέω
κύκλος fin.
- Ito move round and round, wheel along, c. acc., Il.
- 2to move round or in a circle, Soph.; βάσιν κυκλεῖν, metaph. from dogs questing about for the scent, Soph.; κ. πρόσωπον to turn the face round, look round, Eur.
- IIMid. and Pass. to form a circle round, to surround, encompass, encircle, Hdt., Soph.
- 2to go round and round, revolve, Plat.