λαρινός
λαρινός, fatted, fat
λᾱρῑνός, ή, όν,
- fatted, fat, ταῦρος Xenoph. 6.2; βοῦς Ar. Pax 925; σύες Eratosth. 20: metaph., λ. ἔπος Ar. Av. 465:—hence λᾱρῑνεύομαι, grow fat, Sophr. 104.
1. λᾱρῑνός -ή -όν fattened, fat: βοῦς ox Aristoph. Pax 925 Eratosth. 20 etc. | fig. μέγα καὶ λαρινὸν ἔπος a big, fat word Aristoph. Av. 465.
2. λᾱρῐνός -οῦ, ὁ [see λαρῑνός - 1?] larinos, marine fish Opp. 3.399.
λαρινός, ή, όν [ᾱῑ] engraissé, gras, Eratosth. (Ath. 376b) ; Ar. Pax 925 ; fig. Ar. Av. 465.
λαρινός, [λᾱρῑ], gemästet, fett ; βοῦς, Ar. Pax 925 ; Xen. bei Ath. IX.368e u. öfter ; auch ζητῶ τι λαρινὸν ἔπος, ὃ τὴν τούτων θραύσει ψυχήν Ar. Av. 465.
λαρινός
λαρός
- fatted, fat, Ar.; metaph., Ar.