λιμηρός
λιμηρός, hungry, causing hunger
λιμηρός2, furnished with a good harbour
Could not find λιμηρὸν in Logeion dictionaries.
λιμηρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of λιμηρός
λῑμηρός, ά, όν, (λιμός)
- hungry, causing hunger, ἔρως Theoc. 10.57; ἐργασίη AP 6.47 (Antip. Sid.), cf. 285 (Nicarch.), 7.546, Alciphr. 1.9, etc.
λῐμηρός, ά, όν, (λιμήν)
- furnished with a good harbour, special epith. of Epidaurus in Laconia, Th. 4.56, 7.26; εὐλίμενον δὲ οὖσαν, βραχέως . . λιμηρὰν εἰρῆσθαι, ὡς ἂν λιμενηράν Apollod. ap. Str. 8.6.1.
1. λῑμηρός -ά -όν [λιμός] hungry Callim. fr. 203.60 Phil.2 Her. 297 ‖ fig. avid, yearning Theocr. 10.57 (in love) ‖ poor, miserable Alciphr. 1.9 (comfort) etc.; λ. ἐργασίη hungry work Antip.2 (AP 6.47.2.)
2. λῐμηρός -ά -όν [λιμήν] having a harbor, of Epidaurus Thuc. 4.56.2, 6.105.2, al. Strab. 8.6.1 etc.
λιμηρός, ά, όν [ῑ] affamé, d’où pauvre, misérable, Thcr. Idyl. 10, 57 ; Anth. 7, 546 ; Alciphr. 1, 9 ; en parl. de la v. lacédémonienne d’Épidaure, Thc. 4, 56 ; 6, 105 ; 7, 26, etc.
Étym. λιμός.
2. λῐμηρός -ά -όν [λιμήν] met goede haven.
λιμηρός ¹, [ῑ], hungrig, u. dah. dürftig, notleidend, kümmerlich, ἐργασία, Antip.Sid. 9, wie Ep.adesp. 116 (VI.47, 48), ὄργανον πενίης, ib. 667 (VII.546), ἔρως, Theocr. 10.57 ; πενίη, Man. 2.456 ; auch in späterer Prosa, Alciphr. 1.9 ; Philo.
λιμηρός ², mit einem Hafen versehen, für λιμενηρός, Strab. 8.6.1, s. Ἐπίδαυρος nom. propr.
λιμηρός
λῑμηρός, ά, όν
λιμός
- hungry, causing hunger, Theocr., Anth.
λιμηρός2
λῐμηρός, ά, όν
λιμήν
- furnished with a good harbour, Thuc.