λωφάω
λωφάω, to rest from toil, take rest
Could not find λωφήσαντα in Logeion dictionaries.
λωφήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of λωφάω
λωφ-άω,
- rest, give over, ὅδε μὲν τάχα λωφήσει Il. 21.292; εἰ λωφήσω τρεῖς ὥρας dub. in Phld. Herc. 1251.18.
- 2 c. gen. (cf. καταλωφάω), take rest or abate from, recover from, χόλου, πόθου, A. Pr. 378, 654; πόνου S. Aj. 61; τῆς ὀδύνης Pl. Phdr. 251c; φιλοτιμίας λελωφηκυῖαν Id. R. 620c; so λ. ἀπὸ νόσου καὶ πολέμου Th. 6.12.
- 3 c. part., cease to do, πρήσων A.R. 4.819, cf. AP 5.187 (Leon.).
- 4 abate, of pain, Hp. Int. 49; of a disease, Th. 2.49, Pl. Lg. 854c; of misfortunes, Th. 7.77; of wind, Arist. Mete. 362a7; of the sea, Id. Pr. 934b15; ὅταν λωφήσωσιν οἱ λίθοι X. An. 4.7.6.
- II trans., lighten, relieve, ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω A. Pr. 27: c. gen., ἀχέων λωφήσετε θυμόν relieve your mind from pains, Emp. 145.2.
λωφάω , contr., impf. ἐλώφων ‖ fut. λωφήσω ‖ aor. ἐλώφησα ‖ pf. λελώφηκα ‖ ppf. ἐλελωφήκειν and λελωφήκειν Ios. A.I. 7.181; to stop, cease, interrupt, of pers. Il. 21.292; τι sthg. Phil.2 Somn. 1.122;
λωφάω-ῶ (ao. ἐλώφησα, pf. λελώφηκα) litt. remuer le cou en tous sens, en parl. du mouvement de tête d’une bête de somme qui vient de dételer et qui se sent délivrée du joug, d’où :
I intr.
1 se reposer, Il. 21, 292 ; ὀδύνης, Plat. Phædr. 251c ; ἀπὸ νόσου καὶ πολέμου, Thc. 6, 12, d’une douleur, d’une maladie et d’une guerre ||
2 se relâcher, cesser, en parl. d’une maladie, Thc. 2, 49 ; Plat. Leg. 854c ; d’un jet de pierres, Xén. An. 4, 7, 6 ; d’un écoulement Hpc. 643, 35 ; avec un gén. χόλου, Eschl. Pr. 376 ; πόθου, Eschl. Pr. 655, cesser d’être irrité, de désirer ; cf. Plat. Leg. 934b, Rsp. 620d, etc. ; avec un part. cesser de, etc. A. Rh. 4, 819 ; Anth. 5, 188 ||
II tr. soulager, calmer, apaiser : ὁ λωφήσων, Eschl. Pr. 27, le consolateur, le libérateur ; τινα τῆς νόσου, Hpc. 559, 29, soulager qqn d’une maladie.
Étym. λόφος.
1. intrans. tot rust komen, kalmeren,
2. causat. kalmeren, verlichting brengen:
λωφάω, sich erholen, ausruhen ; Il. 21.292 ; κακῶν, sich vom Unglück erholen, Od. 9.460 ; πόνου, Soph. Aj. 61 ; νεωστὶ ἀπὸ νόσου μεγάλης καὶ πολέμου βραχύ τι λελωφήκαμεν Thuc. 6.12 ; λωφᾷ τε τῆς ὀδύνης καὶ γέγηθεν Plat. Phaedr. 251c ; ξυμφορᾶς Legg. XI.934b ; auch von der Krankheit, λωφᾷ τι τὸ νόσημα, sie läßt nach, IX.854c ; u. übertr., φιλοτιμίας λελωφηκυῖαν τὴν ψυχήν, die den Ehrgeiz abgelegt hat, Rep. X.620d ; Sp., wie Plut. – nach Hesych., der erkl. ἀπὸ τοῦ τραχήλου τὸ ἄχθος ἀποθέσθαι, hängt es mit λόφος zusammen, wie das Zugvieh, wenn es aus dem Joch gespannt ist, den Nacken, λόφος, frei bekommt u. sich erholt. – Auch transitiv., entlasten, erleichtern, θυμὸν ἀχέων, Empedocl.; φρόνημα χόλου, Δῖον ὄμμα πόθου, Aesch. Prom. 376, 677 ; ὁ λωφήσων, der Befreier, ib. 27.
λωφάω
To make pause, cease, give over : ὅδε τάχα λωφήσει Il. 21.292.
To find respite or relief from.
With genit. : κακῶν Od. 9.460.
λωφάω , fut. λωφήσει, aor. opt. λωφήσειε: rest from, cease from, retire, Od. 9.460, Il. 21.292.
λωφάω,
fut. -ήσω
- Ito rest from toil, take rest, Il.
- 2c. gen. to take rest or abate from, recover from, χόλου Aesch.; πόνου Soph.; λ. ἀπὸ νόσου καὶ πολέμου Thuc.
- 3to abate, of a disease, Thuc.
- IItrans. to lighten, relieve, ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω Aesch. deriv. uncertain