μαργαίνω
μαργαίνω, to rage furiously
Could not find μαργαίνοντι in Logeion dictionaries.
μαργαίνοντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of μαργαίνω
μαργαίνω, (μάργος) only in pres.,
- rage furiously, μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι Il. 5.882; σύες ἐπὶ φορυτῷ μαργαίνουσιν are madly greedy after . ., Democr. 147: abs., μαργαίνοντι χαριζόμενος βασιλῆϊ Coluth. 198.
μαργαίνω (seul. prés.) être hors de soi, être en démence, en fureur, Col. 195 ; ἐπί τινι, Il. 5, 882, contre qqn.
Étym. cf. μαργάω.
μαργαίνω, rasend sein ; Διομήδεα μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν, trieb ihn an gegen die Götter zu wüten, rasend auf die Götter loszugehen, Il. 5.882 ; Democr. bei Plut. de san. tu. p. 388 ; sp.D., wie Coluth. 197 u. Man. 1.95.
μαργαίνω
[μάργος.]
To behave like a madman, rage : μαργαίνειν ἐπὶ θεοῖσιν Il. 5.882.
μαργαίνω (μάργος): rage madly or wildly, Il. 5.882†.
μαργαίνω,
only in pres.
μάργος
- to rage furiously, Il.