μαργαίνω
μαργαίνω, to rage furiously
Could not find μαργαίνουσαν in Logeion dictionaries.
μαργαίνουσαν present active participle feminine accusative singular of μαργαίνω
μαργαίνω, (μάργος) only in pres.,
- rage furiously, μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι Il. 5.882; σύες ἐπὶ φορυτῷ μαργαίνουσιν are madly greedy after . ., Democr. 147: abs., μαργαίνοντι χαριζόμενος βασιλῆϊ Coluth. 198.
μαργαίνω (seul. prés.) être hors de soi, être en démence, en fureur, Col. 195 ; ἐπί τινι, Il. 5, 882, contre qqn.
Étym. cf. μαργάω.
μαργαίνω, rasend sein ; Διομήδεα μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν, trieb ihn an gegen die Götter zu wüten, rasend auf die Götter loszugehen, Il. 5.882 ; Democr. bei Plut. de san. tu. p. 388 ; sp.D., wie Coluth. 197 u. Man. 1.95.
μαργαίνω
[μάργος.]
To behave like a madman, rage : μαργαίνειν ἐπὶ θεοῖσιν Il. 5.882.
μαργαίνω (μάργος): rage madly or wildly, Il. 5.882†.
μαργαίνω,
only in pres.
μάργος
- to rage furiously, Il.